Treachery and capture of Pazhasi Raja

 പഴശ്ശിരാജയെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തവർ

കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജയുടെ അന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തവരെക്കുറിച്ചും ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് തലശ്ശേരി സബ് കളക്ടറായിരുന്ന ടി.എച്ച്. ബാബറുടെ (Thomas Hervey Baber) റിപ്പോർട്ടുകളിൽ വ്യക്തമായ സൂചനകളുണ്ട്.

‎

‎പഴശ്ശിരാജയെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാർ ചാരന്മാരെയും പ്രാദേശികമായ ഒറ്റിക്കൊടുക്കലുകളെയും ആശ്രയിച്ചു. പ്രധാനമായും രണ്ട് വ്യക്തികളുടെ പേരുകളാണ് ചരിത്രരേഖകളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത്:പഴയവീടൻ ചന്തു, കാനറ മേനോൻ പിന്നെ ഒരു പ്രാദേശിക തറവാട് കാരണവർ ആയിരുന്ന പഴുപ്പത്തൂർ കരണവർ.

‎

‎ആരായിരുന്നു പഴയവീടൻ ചന്തു?

‎

‎തുടക്കത്തിൽ പഴശ്ശിരാജയുടെ അതീവ വിശ്വസ്തനും സൈനിക സഹായിയുമായിരുന്നു പഴയവീടൻ ചന്തു. കുറിച്യർക്കും മറ്റ് ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർക്കുമിടയിൽ വലിയ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം, വനമേഖലകളിലെ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളിൽ രാജാവിനെ സഹായിച്ചിരുന്നു. പഴശ്ശിരാജയുടെ ഒളിത്താവളങ്ങളെക്കുറിച്ചും നീക്കങ്ങളെക്കുറിച്ചും കൃത്യമായ അറിവുള്ള ചുരുക്കം ചിലരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഇയാൾ.

‎

‎ബ്രിട്ടീഷുകാർ പഴശ്ശിരാജയെ പിടിക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെയുള്ളവരെ സ്വാധീനിക്കാൻ വലിയ തുക പ്രതിഫലം പ്രഖ്യാപിച്ചു. സബ് കളക്ടർ ടി.എച്ച്. ബാബർ പഴയവീടൻ ചന്തുവിനെ വശത്താക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചു. വൻതുക പ്രതിഫലമായി നൽകാം എന്നും, ഭാവിയിൽ അധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ നൽകാമെന്നും ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇയാൾക്ക് വാഗ്ദാനം നൽകി. ചന്തുവിനെ തടവിലാക്കുമെന്ന ഭീഷണിയും ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഉയർത്തിയിരുന്നു.

‎

‎1805 നവംബർ മാസത്തിൽ, പഴശ്ശിരാജ വയനാട്ടിലെ പുൽപ്പള്ളിക്കടുത്തുള്ള മാവിലാംതോടിന് സമീപം ഒളിവിൽ കഴിയുകയാണെന്ന വിവരം ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ചോർത്തിക്കൊടുത്തത് ചന്തുവാണ്.

‎​ഈ വിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ബാബറും സംഘവും കാട്ടിലൂടെ അതീവ രഹസ്യമായി നീങ്ങുകയും രാജാവിനെ വളയുകയും ചെയ്തു.

‎​ചന്തു നൽകിയ കൃത്യമായ വഴികാട്ടലില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിന് അത്ര പെട്ടെന്ന് രാജാവിന്റെ ഒളിത്താവളത്തിൽ എത്താൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

‎

‎രാജാവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തതിന് പ്രതിഫലമായി ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇയാൾക്ക് പണവും ഭൂമിയും നൽകി. എന്നാൽ നാട്ടുകാരുടെയും മറ്റ് പോരാളികളുടെയും കണ്ണിൽ ഇയാൾ വലിയൊരു വഞ്ചകനായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടു. ​പഴശ്ശിരാജയുടെ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് എടച്ചേന കുങ്കന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ളവർ വഞ്ചകരെ വേട്ടയാടിയിരുന്നു. ​പഴയവീടൻ ചന്തുവിന്റെ പിന്നീടുള്ള ജീവിതം അത്ര സുഖകരമായിരുന്നില്ലെന്നും, ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലായിരുന്നുവെന്നും ചരിത്ര സൂചനകളുണ്ട്.

‎

‎കാനറ മേനോൻ (Canara Menon).

‎

‎ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ടി.എച്ച്. ബാബറുടെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകളിലും റിപ്പോർട്ടുകളിലും വളരെ പ്രാധാന്യത്തോടെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കാനറ മേനോൻ (Canara Menon). പഴശ്ശിരാജയെ പിടികൂടാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാരെ സഹായിച്ച പ്രധാന സ്വദേശി ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.

‎

‎തലശ്ശേരി സബ് കളക്ടറായിരുന്ന ടി.എച്ച്. ബാബറുടെ വിശ്വസ്തനായ സഹായിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഫീസിലെ ഒരു പ്രധാന ഉദ്യോഗസ്ഥനുമായിരുന്നു കാനറ മേനോൻ. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടവും പ്രാദേശിക ജനവിഭാഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന് ബാബർ പ്രധാനമായും ആശ്രയിച്ചിരുന്നത് ഇദ്ദേഹത്തെയായിരുന്നു.

‎

‎1805 നവംബറിൽ പഴശ്ശിരാജയെ കണ്ടെത്താനായി ബാബർ നടത്തിയ നീക്കങ്ങളിൽ കാനറ മേനോൻ മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നു. വയനാട്ടിലെ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാരിൽ നിന്നും മറ്റും വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനും അവരെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് അനുകൂലമാക്കാനും മേനോൻ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചു. 1805 നവംബർ 30-ന് പുൽപ്പള്ളിക്കടുത്തുള്ള മാവിലാംതോടിന്റെ തീരത്ത് പഴശ്ശിരാജയെയും സംഘത്തെയും വളഞ്ഞ സൈനിക വിഭാഗത്തോടൊപ്പം കാനറ മേനോനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

‎

‎പഴശ്ശി ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന കൃത്യമായ സ്ഥലം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ വിഷമിക്കുമ്പോൾ, പഴുപ്പത്തൂർ കരണവരാണ് ആ രഹസ്യം ബാബറിന് ചോർത്തിക്കൊടുത്തത്.

‎​കാടിനുള്ളിലെ രഹസ്യവഴികളും പഴശ്ശിയുടെ താവളവും അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം അപ്രതീക്ഷിതമായി അവരെ വളഞ്ഞു.​ ടി.എച്ച്. ബാബർ തന്റെ ഔദ്യോഗിക റിപ്പോർട്ടുകളിൽ ഒരു 'പ്രാദേശിക വിവരദാതാവിനെ' (Informant) കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പഴശ്ശിയുടെ മരണശേഷം ബാബർ ഇദ്ദേഹത്തിന് പാരിതോഷികങ്ങൾ നൽകിയതായും പറയപ്പെടുന്നു.

‎പിൽക്കാലത്ത് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇദ്ദേഹം ഒരു ചതിയനായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടു.​ പ്രാദേശിക ഐതിഹ്യങ്ങൾ പ്രകാരം, പഴശ്ശിയെ ചതിച്ച പഴുപ്പത്തൂർ കരണവർക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിനും പിന്നീട് വലിയ ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പഴശ്ശിയെപ്പോലൊരു വീരനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തതിന്റെ പേരിൽ ആ തറവാടിന് 'ദൈവകോപം' ഉണ്ടായെന്നാണ് പഴയ തലമുറ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.

‎

‎ബാബറുടെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, കാട്ടിലെ ഒളിത്താവളത്തിൽ വെച്ച് പഴശ്ശിരാജയെ ആദ്യം കണ്ടതും അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടാൻ ശ്രമിച്ചതും കാനറ മേനോൻ ആയിരുന്നു. ​ഈ സമയത്ത് രാജാവ് തന്റെ തോക്ക് മേനോന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ ചൂണ്ടി വെടിയുതിർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

‎​എന്നാൽ തോക്കിന്റെ മരുന്നിന് ഈർപ്പം തട്ടിയതിനാലോ മറ്റോ അത് പ്രവർത്തിച്ചില്ല.

‎​ഉടൻ തന്നെ മേനോന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികർ രാജാവിന് നേരെ വെടിയുതിർക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ് ഔദ്യോഗിക റിപ്പോർട്ട്. (എന്നാൽ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ജീവനോടെ പിടികൊടുക്കാതിരിക്കാൻ രാജാവ് തന്റെ രത്നമോതിരം വിഴുങ്ങി ആത്മഹത്യ ചെയ്തുവെന്നും ഒരു പ്രാദേശിക വിശ്വാസമുണ്ട്.)

‎മരണസമയത്ത് പോലും രാജാവ് കാണിച്ച പ്രൗഢിയെ ബാബർ പ്രശംസിക്കുന്നുണ്ട്. "എന്നെ തൊട്ട് അശുദ്ധനാക്കരുത്" എന്ന് അദ്ദേഹം ആജ്ഞാപിച്ചതായി ബാബർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

‎

‎പഴശ്ശിരാജയുടെ അന്ത്യത്തിന് ശേഷം ബാബർ അയച്ച ഔദ്യോഗിക റിപ്പോർട്ടുകളിൽ കാനറ മേനോന്റെ ധീരതയെയും കൃത്യനിഷ്ഠയെയും പുകഴ്ത്തുന്നുണ്ട്. രാജാവിനെ വധിച്ച ദൗത്യത്തിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചതിന് മേനോന് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ പ്രതിഫലവും ഉയർന്ന പദവികളും നൽകി ആദരിച്ചു.

‎

‎ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് വലിയ സേവനം ചെയ്തെങ്കിലും, നാട്ടുകാരായ പഴശ്ശി ഭക്തർക്ക് കാനറ മേനോൻ ഒരു വഞ്ചകനായിരുന്നു. പഴശ്ശിരാജയുടെ മരണത്തിന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ മേനോനെ വധിക്കാൻ പലതവണ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ 1812-ലെ കുറിച്യ ലഹളയുടെ കാലത്തോ അതിനോടനുബന്ധിച്ചോ പഴശ്ശി അനുകൂലികൾ കാനറ മേനോനെ വധിച്ചതായാണ് ചില ചരിത്ര സൂചനകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

‎

‎ബ്രിട്ടീഷുകാർ നൽകിയ ആദരവ്

‎

‎പഴശ്ശിരാജയുടെ മൃതദേഹം ബഹുമാനപൂർവ്വം സംസ്കരിക്കാൻ ബാബർ കാണിച്ച താല്പര്യം അക്കാലത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ അപൂർവ്വമായിരുന്നു.​ശത്രുവായിരുന്നിട്ടും പഴശ്ശിരാജയുടെ ധീരതയെ ബാബർ ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു.

‎

‎​"നമ്മുടെ കമ്പനിക്ക് ഒൻപത് വർഷത്തോളം കനത്ത നാശനഷ്ടങ്ങൾ വരുത്തിയ വ്യക്തിയാണെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധീരതയും നിശ്ചയദാർഢ്യവും സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്." - ബാബർ റിപ്പോർട്ടിൽ കുറിച്ചു.

‎

‎​അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സബ് കളക്ടറുടെ സ്വന്തം പല്ലക്കിൽ കയറ്റി മാനന്തവാടിയിൽ എത്തിക്കുകയും, എല്ലാവിധ രാജകീയ ആചാരങ്ങളോടും കൂടി സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് ആ സ്ഥലത്താണ് പഴശ്ശി സ്മാരകം നിലകൊള്ളുന്നത്.

‎

‎പഴശ്ശിരാജയെ നേരിട്ടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ പോലും സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. സ്വദേശികളായ ആളുകളുടെ ചതിയും സഹായവും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പഴശ്ശിയെ പിടികൂടുക എന്നത് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് അസാധ്യമായിരുന്നു. പഴുപ്പത്തൂർ കരണവറെപ്പോലെയുള്ളവരുടെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കലുകളാണ് കേരള സിംഹത്തിന്റെ വീഴ്ചയ്ക്ക് പ്രധാന കാരണമായത്.

‎ Sreekala Prasad